توسعه اسلام ایدئولوژیک که نقش مهمی در بسیج توده ها و سیطره اسلام سیاسی بر اسلام سنتی در ایران داشته است و پیامدهای سیاسی و فرهنگی آن را می توان در سال های پس از انقلاب اسلامی هم مشاهده کرد از سوی برخی از روشنفکران معاصر مورد نقد قرار گرفته است. روش مورداستفاده در این بررسی نیز روش اسنادی تحلیلی است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که داریوش شایگان یکی از مهم ترین روشنفکران ایرانی منتقد اسلام ایدئولوژیک است. وی این فرایند را ایدئولوژی شدن سنت تلقی کرده و معتقد است که سنت ایدئولوژی شده نسبت خود را با معنویت شرقی از دست داده است و از طریق بازتولید سنت در یک قالب مدرن منطق درونی مدرنیته بدون آگاهی به آن را پذیرفته است. سنت ایدئولوژیک نمی تواند امکانی برای تولید معنویت فراهم کند و صرفاً کارکرد سیاسی برای رقابت با ایدئولوژی های مدرن خواهد داشت. وی ایدئولوژی را آگاهی کاذب می داند و معتقد است که تبدیل دین به ایدئولوژی یک واکنش سلبی نسبت به روند فروپاشی سنت های شرقی در مواجهه با هجوم عقلانیت عرفی و اسطوره ستیز مدرنیته است که در نهایت سنت را به یک ابزار سیاسی برای ازخودبیگانگی تاریخی تبدیل کرده و ظرفیت های معنوی آن را فدای اساطیر عرفی شده سیاسی دنیای مدرن می کند. تبدیل دین به ایدئولوژی به اعتقاد شایگان ناشی از فروپاشی مفاهیم عمیق معنوی ادیان در عصر جدید است.

نیروبرد (مکانیک) کوانتومی در طلیعه قرن بیستم جانشین نیروبرد سنتی شد. برای معادله موج شرودینگر که در این نیروبرد جدید، دارای جایگاهی همچون جایگاه قوانین حرکت نیوتن در نیروبرد سنتی است، تعبیرهای فلسفی بسیاری ارائه شده که تعبیر منطق کوانتومی یکی از این تعابیر است. بنیان گذاران منطق کوانتومی مدعی اند که بر اساس مشاهداتشان در سطح کوانتومی، منطق سنتی که پیش از این به عنوان معیار سنجش استدلال صحیح از ناصحیح بوده است، فاقد کارایی مناسب است و باید آن را با یکی از تقاریر منطق کوانتومی جای گزین ساخت. در این مقاله ضمن معرفی مختصر نیروبرد کوانتومی و تعبیر منطق کوانتومی از این نیروبرد، حتی الامکان از ورود به مباحث صوری منطق کوانتومی احتراز می شود و با روش تحلیلی، امکان جای گزینی منطق سنتی با چنین منطقی بررسی می شود. بر اساس این تحقیق مشخص شد که منطق کوانتومی را باید صرفاً یک صورت بندی ریاضیاتی دانست، نه یک منطق جای گزین، چراکه اولاً منوط به یک تعبیر خاص از معادله شرودینگر است و ثانیاً به وضوح از منطق سنتی برای ابطال آن استفاده کرده است. همچنین نتیجه ای که از کاربست این منطق بر دو منطق سنتی و کوانتومی حاصل می شود، صادق و کاذب بودن هم زمان هر دو منطق است، نه کاذب بودن منطق سنتی و صادق بودن منطق جای گزین.

هدف پژوهش حاضر بررسی روند تحولی حافظه کاذب کودکان 7 تا 12 ساله بود. 117 دانش آموز پایه های اول، سوم و پنجم دوره ابتدایی با روش نمونه برداری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان با استفاده از فهرست های اصلی و فهرست های متناسب با سن برنامه دیس - رودیگر - مک درمت (رودیگر و مک درمت، 1995) مورد سنجش قرار گرفتند. داده ها با بهره گیری از روش تحلیل واریانس چندمتغیری تحلیل شدند. نتایج نشان دادند که با افزایش سن، یادآوری و بازشناسی صحیح و بازشناسی کاذب فهرست های اصلی و یادآوری صحیح، یادآوری و بازشناسی کاذب فهرست های متناسب با سن، افزایش می یابند. همچنین، نتایج حاکی از آن بودندکه فهرست های متناسب با سن نسبت به فهرست های اصلی برنامه دیس - رودیگر - مک درمت ابزار مناسب تری برای بررسی تحولی حافظه کاذب اند.

انسداد کاذب کولون یا سندرم ogilvie ناشی از گشادی و اتساع فوق العاده زیاد روده است که گاهی منجر به پارگی شده عواقب مخاطره آمیزی را به دنبال دارد. تعریف انسداد کاذب عبارت است از حالتی که بیمار علایم انسداد روده را دارد بدون اینکه علت مکانیکی برای انسداد وجود داشته باشد. این حالت اغلب همراه بیماری های دیگر یا متعاقب اعمال جراحی مختلف از جمله جراحی های شکم دیده می شود. علل مساعد کننده، یک سری بیماری های داخلی و جراحی می باشند. بیماران مبتلا به نارسایی کلیه و بیمارانی  که تحت پیوند کلیه قرار گرفته اند نیز از جمله بیماران مستعد ابتلا به سندرم ogilvie می باشد. مورد معرفی نیز به علت نارسایی کلیه و سابقه پیوند کلیه دچار این سندرم شده بود. این بیمار در حالت پریتونیت ناشی از پارگی (پرفوراسیون) سکوم مورد تشخیص قرار گرفت و درمان شد. کاهش فشار (Derompression) کولون با کولونوسکوپ یک روش مناسب وموثر برای درمان این سندرم به حساب می آید. اگر بیمار دچار عوارضی مانند ایسکمی و در نتیجه پرفوراسیون شود ناگزیر احتیاج به دخالت جراحی خواهد داشت.

مقدمه و هدف : اکتینومایکوز یک عفونت با پیشرفت آهسته بوده که در اثر باکتریهای بیهوازی یا میکروآئروفیلیک رخ می دهد . این عوامل به طور طبیعی در دهان ، کولون و واژن کلونیزه می شوند . شایع ترین محل آن ناحیه اطراف فک تحتانی است. این عفونت می تواند به صورت  یک توده تظاهر نماید. معمولاً در تشخیص یک توده بدون درد در ناحیه سر و گردن باید در نظر گرفته شود . به ندرت ممکن است به شکل یک توده در ناحیه سر تظاهر نماید. این عفونت به وسیله پاتولوژی و یافتن گرانول سولفور همراه با  یافتن باکتری در یک محل استریل تشخیص داده می شود.در این گزارش یک مورد تومور کاذب اسکالپ در اثر اکتینومایکوز معرفی می شود. معرفی بیمار : بیمار کودک 11 ساله ای است که با یک توده در ناحیه تمپورال راست بالا و پشت گوش و اشکال در باز کردن دهان از 10 روز قبل از بستری مراجعه نموده است و گاهی درد نیز داشته است. سیتی اسکن استخوان جمجمه و مغز یک توده زیر جلدی بدون درگیری استخوان و مغز را نشان داده است . اندکسهای خون محیطی نرمال و سرعت رسوب اریتروئید 55 میلی متر در ساعت بوده است . پاتولوژی پس از جراحی کامل توده همراه با عضله تمپورالیس اکتینومایکوز را گزارش نمود و پس از درمان طولانی با دوز بالای پنی سیلین سرعت رسوب اریتروئید نرمال شد و بیمار مشکل دیگری نداشت. نتیجه گیری : اکتینومایکوز می تواند به صورت  یک توده سفت تقریباً بدون درد در سر و بدون درگیری مخاط دهان و ضایعه اطراف فک تحتانی تظاهر نموده و با تومور اشتباه شود .  

هدف: گزارش دو مورد نادر افتادگی کاذب پلک ثانویه به اختلالات تبدیلی.معرفی بیماران: بیمار اول آقای 21 ساله ای بود که با افتادگی ناگهانی پلک فوقانی چپ از دو هفته پیش مراجعه نمود. بیمار سابقه دوره هایی از افتادگی همان پلک با بهبودی خودبه خود را ذکر می کرد. مورد دوم دختری 10 ساله با افتادگی پلک فوقانی چپ از 6 ماه پیش بود که بعد از التهاب ملتحمه ای ویروسی در همان چشم ایجاد شده بود. در هر دو بیمار معاینات و تمام ارزیابی های عصبی و آزمایشگاهی طبیعی بود. علایم و نشانه هایی تمایزدهنده افتادگی کاذب پلک از علل افتادگی واقعی پلک عبارت بودند از: افتادگی ابرو و انقباض عضله اربیکولاریس اکولی در همان طرف، پتوز معکوس پلک پایین چشم درگیر و پدیده Bells و Bells معکوس. هم چنین در تاریخچه آنان عوامل استرس زای روانی زمینه ساز نیز موجود بود. هر دو بیمار پس از تشخیص اختلال تبدیلی، به روانپزشک ارجاع گردیدند و پس از طی دوره درمان، بهبودی کامل حاصل شد.نتیجه گیری: پتوز کاذب ناشی از اختلال تبدیلی باید در فهرست تشخیص افتراقی بیماران با تظاهر پتوز در نظر گرفته شود زیرا تشخیص به موقع و اقدامات درمانی روانی در مراحل اولیه بیماری نه تنها کمک شایانی در بهبود روند کلی بیماری می نماید بلکه از ارزیابی ها و مداخلات بی مورد جراحی نیز جلوگیری به عمل خواهد آورد.